Wachtwoorden doorgeven aan je naasten: vijf veilige manieren

Je naasten hebben later je wachtwoorden nodig, maar je wilt ze nu niet zomaar rondsturen. Vijf veilige manieren om toegang te regelen, van envelop tot noodtoegang.


Zonder wachtwoorden kunnen je naasten later weinig. Ze komen niet in je mail, niet bij je foto’s en niet in je telefoon. Tegelijk wil je je wachtwoorden nu niet zomaar aan iemand geven. Hoe los je dat op?

Er is niet één goede manier. Hieronder vind je er vijf. Kies wat bij je past, of combineer ze.

Eerst: wat hebben je naasten echt nodig?

Je hoeft niet honderd wachtwoorden door te geven. Het gaat om de sleutels die de rest openen:

  • de code van je telefoon (daar komen controlecodes binnen);
  • het wachtwoord van je mail (daarmee kun je andere wachtwoorden herstellen);
  • het hoofdwachtwoord van je wachtwoordmanager, als je die hebt.

Met die drie kunnen je naasten bijna overal bij. Een lijst met al je andere accounts, zonder wachtwoorden, maakt het compleet.

1. Een wachtwoordmanager met noodtoegang

Een wachtwoordmanager is een beveiligde kluis voor al je wachtwoorden. Je onthoudt er nog maar één. De Consumentenbond raadt dit aan als manier om je digitale nalatenschap te regelen.

Sommige wachtwoordmanagers hebben een noodtoegang. Bij Bitwarden (betaalde versie) wijs je een contactpersoon aan die toegang kan aanvragen. Jij stelt een wachttijd in. Reageer je niet binnen die tijd, dan krijgt de contactpersoon toegang: alleen kijken, of volledig, wat jij kiest. Zo houd je controle zolang je leeft.

2. De regeling van Google, Apple en Facebook

De grote diensten hebben zelf een oplossing. Bij Google stel je vertrouwde contacten in, bij Apple een erfeniscontact en bij Facebook een contactpersoon voor nalatenschap. Die mensen krijgen na je overlijden officieel toegang, zonder je wachtwoord. Hoe dat werkt, lees je in Google, Apple en Facebook: zo regel je wat er na je overlijden gebeurt.

Dit is de veiligste manier, omdat er geen wachtwoord op papier hoeft.

3. Een gesloten envelop

Ouderwets, maar het werkt. Schrijf de belangrijkste codes op, doe ze in een envelop met “openen na mijn overlijden” en leg die op een vaste plek. Vertel één of twee mensen waar hij ligt. Een kluisje thuis of een map bij je belangrijke papieren is prima.

Nadeel: als je een wachtwoord verandert, moet je de envelop bijwerken. Zet er de datum op.

4. Een noodblad bij je wachtwoordmanager

Gebruik je een wachtwoordmanager zonder noodtoegang? Print dan het herstel- of noodblad dat veel van die programma’s bieden (bij 1Password heet dat de Emergency Kit) en bewaar het in de envelop. Schrijf het hoofdwachtwoord er met de hand bij.

5. Je telefooncode delen met je partner

Veel stellen weten elkaars telefooncode al. Dat is voor later heel waardevol: met de telefoon kun je bij WhatsApp, de foto’s en de controlecodes. Vind je dat te persoonlijk? Leg de code dan alleen in de envelop.

Wat je beter niet doet

  • Wachtwoorden mailen of appen. Ze blijven dan jarenlang onbeveiligd in iemands mailbox staan.
  • Een lijst in een notitie-app zonder slot. Wie je telefoon pakt, ziet alles.
  • Wachtwoorden in je testament zetten. Een testament lees je niet alleen, en je past het niet elke keer aan als je een wachtwoord wijzigt.

Vergeet de controlecodes niet

Veel accounts vragen bij het inloggen een code per sms of via een app. Zonder je telefoon komen je naasten dus niet verder, ook als ze het wachtwoord hebben. Zorg dus dat de telefoon bereikbaar blijft, en vraag je naasten het abonnement niet meteen op te zeggen. Meer daarover lees je in ons stappenplan in 7 stappen.

Alles op één plek. Het werkboek “Mijn digitale nalatenschap” komt binnenkort: om in te vullen, te printen en veilig op te bergen. Bekijk het werkboek

Een vraag of een tip? Mail naar info@mijndigitalesporen.nl. We lezen alles en gebruiken je vragen voor nieuwe artikelen.

Bronnen: Consumentenbond, “Online accounts na overlijden”; Androidworld, “Bitwarden-kluis is in noodgevallen toegankelijk voor bepaalde contacten”.

Lees ook